«دعوت قهرمان پاکدشتی به تیم ملی؛ مانع اصلی، هزینه اعزام به مسابقات جهانی»
رویای جهانی دستفروش پاکدشت؛ از محرومیت تا افتخار
شاهرخ طرهانی، قهرمانی که با دستان خالی به مدال طلای ایران رسید، حالا برای اعزام به مسابقات جهانی ۲۰۲۶ مالزی چشم به حمایت مسئولان دوخته است
زندگی را در یک زیرزمین ۴۰ متری شروع کرد، پدرش با وانت میوه میفروخت، خودش دستفروشی میکرد و حتی توان خرید لباس ورزشی نداشت. اما امروز شاهرخ طرهانی، جوان پاکدشتی، قهرمان ایران شده و به اردوی تیم ملی دعوت شده است. او در آستانه اعزام به مسابقات جهانی ۲۰۲۶ مالزی قرار دارد، اما این بار بزرگترین مانع پیش روی او، نبود حمایت مالی است.
از دل محرومیت تا قله افتخار
شاهرخ طرهانی، جوانی از شهرستان پاکدشت، در یک خانواده پرجمعیت و کمبضاعت متولد شده است. دو برادر دارد و همه اعضای خانواده در یک زیرزمین ۴۰ متری مستأجری زندگی میکنند. پدرش با وانت میوهفروشی میکند و خود شاهرخ هم از همان کودکی دستفروشی کرده تا بتواند چرخی در چرخ معیشت خانواده بزند.
چند سال پیش پایش به یک باشگاه ورزشی باز شد. استعدادش آنقدر خام و ناب بود که چشم مربی را گرفت؛ اما یک مشکل بزرگ سر راه بود: نداشتن توان مالی برای پرداخت شهریه و تهیه لباس. استادش، آقای تکلو که امروز پا به پای او آمده و همراه و همپاش بوده، میگوید: «وضعیت او به گونهای بود که حتی لباسهای ورزشی را خودم برایش خریدم. استعدادش را دیدم و گفتم نباید این بچه به خاطر مسائل مالی بسوزد.»
قهرمانی که از صفر رسید
تلاشهای شبانهروزی شاهرخ و حمایتهای بیدریغ مربیاش بالاخره نتیجه داد. چند روز پیش، این جوان پاکدشتی موفق شد عنوان قهرمانی کشور را از آن خود کند و نامش را به عنوان یکی از استعدادهای درخشان ورزش ایران ثبت کند. حالا نگاهها به سوی او دوخته شده؛ به جوانی که روزی دستفروش بود و امروز به اردوی تیم ملی دعوت شده تا برای حضور در مسابقات جهانی ۲۰۲۶ مالزی بجنگد.
اما یک مشکل بزرگ…
شاهرخ آرزوهای بزرگی در سر دارد: «میخوام قهرمان جهان بشم، میخوام برای کشورم و خانوادهام افتخار بیارم.» اما واقعیت تلخ زندگیاش بار سنگینی است بر دوش این آرزوها. او برای اعزام به اردو و مسابقات جهانی، نیاز به حمایت مالی دارد. خانوادهاش در شرایطی زندگی میکنند که توانی برای این کار ندارند.
چشم انتظار یک نگاه مسئولانه
این قهرمان تازهرسیده، امروز چشم به راه مسئولانی است که شاید دستی بر سر او بکشند. شاید بتواند با حمایت آنها، پرچم ایران را در مالزی بالا ببرد و مدال طلا را برای کشورش به ارمغان بیاورد.
ندای استاد:
آقای تکلو، مربی باوفای شاهرخ که این روزها بیش از همیشه در کنار اوست، میگوید:
«من از نزدیک دیدم این بچه چقدر زحمت کشید. از دل محرومیت بلند شد و به اینجا رسید. حالا که به حقش رسیده، نباید تنها بماند. از مسئولین میخواهیم نگاه ویژهای به شاهرخ داشته باشند. او فقط یک ورزشکار نیست؛ نماد مقاومت و امید است.»
فراخوان نهایی:
ما از مسئولان محترم ورزش کشور، اداره کل ورزش و جوانان استان تهران، فرمانداری پاکدشت، نهادهای حمایتی و خیرین ورزشدوست درخواست میکنیم:
🔹 به داد این قهرمان برسند
🔹 هزینههای اعزام و اردوی او را تأمین کنند
🔹 اجازه ندهند استعدادی که از دل سختی به اینجا رسیده، به خاطر نداشتن پول خاک بخورد
🔹 طعم شیرین قهرمانی جهان را از یک جوان ایرانی نگیرند
شاهرخ طرهانی، پسر دستفروش پاکدشت، امروز فقط به یک نگاه مسئولانه نیاز دارد تا بتواند فردا برای ایران مدال بیاورد.
پایان خبر
